Tagi

Śląsk historia Górny Śląsk prawo sztuka religia architektura kościół kultura Opole zabytki polityka Polska socjologia psychologia malarstwo Katowice muzeum pedagogika policja fotografia zarządzanie dzieje literatura administracja ekonomia kobieta szkoła archeologia średniowiecze język Żydzi miasto budownictwo media wojna prasa Wrocław Niemcy społeczeństwo edukacja Gliwice starożytność Racibórz językoznawstwo katalog etnologia marketing Bytom filozofia dziennikarstwo dzieci wojsko parafia film wykopaliska dziecko XIX w. etnografia Rzym Europa kolekcja przyroda geografia Rosja komunikacja rodzina wychowanie Cieszyn słownik grafika ekologia Kraków Śląsk Cieszyński śmierć wystawa nauczyciel ksiądz rozwój nauka muzyka antyk semen przemysł biografia Częstochowa technika Czechy urbanistyka Łódź terapia klasztor człowiek biblia plebiscyt Ukraina kresy górnictwo ochrona medycyna reklama liturgia tradycja Grecja internet BEZPIECZEŃSTWO kult II RP literaturoznawstwo badania młodzież teatr pocztówki choroba Judaica Zaolzie sąd poezja ustrój teoria szkolnictwo biznes region skarby wspomnienia kino turystyka etyka synagoga planowanie antropologia proza krajobraz proces folklor rzeźba PRL Nysa kopalnia życie Poznań zakon przestępstwo usługi Unia Europejska emigracja dziedzictwo telewizja niepełnosprawność teologia państwo Śląsk Opolski Bizancjum Bóg przestrzeń zdrowie radio władza Warszawa szlachta nauczanie samorząd las rysunek kulturoznawstwo oświata kościoły dwór Bielsko-Biała Sosnowiec wizerunek biskup II wojna światowa przedsiębiorstwo miasta samorząd terytorialny praca pamięć cystersi transport więzienie prawosławie dydaktyka tożsamość przestępczość Litwa uczeń finanse historia kultury informacja matematyka obóz fizyka Opolszczyzna plastyka UE logistyka gwara sport naród ciało Rudy pałac lwów gender rozwój przestrzenny Konstytucja kultura łużycka hagiografia energetyka cenzura opieka Księstwo Opolskie ekonomika rewitalizacja filologia książka historia sztuki dyskurs reportaż demografia katastrofa słowianie pielgrzymka sztuka nieprofesjonalna Pszczyna Chorzów duchowieństwo Zabrze środowisko język niemiecki cesarz wiara Białoruś archiwalia resocjalizacja logika technologia demokracja Zagłębie Dąbrowskie gospodarka stara fotografia język polski Kaszuby podróże legenda prawo karne Góra Św. Anny powieść islam Monachium mechanika Świdnica Francja Prezydent Strzelce Opolskie rynek sentencje barok kryminalistyka narodowość księga wolność Dominikanie Pomorze studia miejskie reprint kulinaria neolit inzynieria gazeta stres procesy zamek slawistyka integracja łacina Wielkopolska kolej regionalizm kartografia Żyd polszczyzna modernizm Cesarstwo Rzymskie historiografia diecezja hutnictwo Galicja dom USA powstania śląskie geologia atlas mapa sanacja Gombrowicz energia sanktuarium protestantyzm Rej uniwersytet pomoc społeczna Polacy cesarstwo handel metalurgia służba fotografia artystyczna Ameryka informatyka twórczość projektowanie miłość 1939 artysta XX wiek tekst Jan projekt Będzin dramat apteka mieszkańcy identyfikacja Chorwacja konserwacja materiałoznawstwo inżynieria materiałowa kronika Nietzsche farmacja muzealnictwo inwestycje Włochy komunikowanie Wilno bank firma język angielski nazizm wino szkice Rybnik kara strategie kryzys granice prawo europejskie XX w. powstania III Rzesza mediacja urbanizacja antologia XIX wiek Anglia szczęście okupacja zachowanie ludzie pożar Hegel Krapkowice powódź konflikt osadnictwo frazeologia modelowanie konsumpcja flora konkurencyjność metodologia mniejszość propaganda Izrael księstwo praktyka jedzenie zabytek Indie esej ikona jubileusz Odra pracownik socjalny W Siewierz zwierzęta Gdańsk gimnazjum fauna organizacja przemoc przedszkole public relations myśli Prusy Słowacja dyplomacja hermeneutyka pogrzeb postępowanie Wittgenstein ryby prawo cywilne 1914 wielokulturowość kompozytor Wielka Brytania Chiny Jura więziennictwo psychologia rozwojowa produkt przepisy ochrona środowiska język rosyjski ryzyko pamiętnik rzecznik metropolia problematyka król system kalendarz pisarz narkotyki Niemodlin ROSYJSKI chrześcijaństwo kicz transformacja katolicyzm klient Ruda Śląska pacjent komiks Polonia dusza Hitler Księstwo Raciborskie osobowość karne monografia symbol plan lęk poradnik Mikołów hobby aksjologia ikonografia zawód Fabian Birkowski Gleiwitz kształcenie feminizm wybory Conrad humanizm woda psychika kodeks anglistyka infrastruktura pradzieje AZP terroryzm Romowie zwyczaje socrealizm politologia kolekcjonerstwo kapitał Japonia gotyk jaskinia sacrum topografia kościół katolicki korupcja Kant historia literatury DNA granica autonomia migracja papież psychologia osobowości Białoszewski biblioteka Bydgoszcz Miłosz Habermas święty genetyka mit analiza biologia leksyka broń interpretacje dokumenty fałszerstwo wody franciszkanie książę złote semantyka POLONISTYKA Piłsudski Łambinowice epoka brązu Grodków rasa wieś etniczność postępowanie administracyjne polski rzeka socjalizacja etymologia katedra ołtarz przesladowania industrializacja globalizacja Matejko lotnictwo endecja Italia podręcznik pocztówka gmina autyzm Ślązacy album Jasna Góra grodziska Hiszpania medioznawstwo prawa człowieka powstanie śląskie święci Kapuściński Normanowie akwaforta mowy mieszkalnictwo linoryt patologia konflikty 1945 Słowacki frazeologizmy Szczepański Olkusz czasopisma Księstwo Cieszyńskie Śląski biogram Ślązaczka praca socjalna okultyzm obraz architektura drewniana dziennikarz przeszłość odpowiedzialność nowy jork instytucje wysiedlenia Potocki rzemiosło Żywiec informacja publiczna powstanie arcydzieła kardynał erotyka ewangelicy kapituła zbrodnia produkcja ADHD duszpasterstwo Piastowie chór kodeks postępowania administracy militaria podróż metafizyka zabory Lewin Brzeski prawoznawstwo Habsburgowie gotowanie jezuici konferencja

Szukaj

Dyskurs i stylistyka — Bożena Witosz

Dyskurs i stylistyka — Bożena Witosz

Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego — Katowice 2009
Stron 310, przypisy, bibliografia, indeks osobowy, miękka oprawa z zakładkami, format ok. 24 cm x 16,5 cm

Niski nakład !


Więcej szczegółów

Promocja tygodniowa !
28,80 zł

36,00 zł

(cena obniżona o 20 %)

1 dostępny

Ostatnie egzemplarze!

30 other products in the same category:

Customers who bought this product also bought:

Z notatki wydawniczej :

Książka ukazuje obraz współczesnej stylistyki, akcentując zmiany (poznawcze, metodologiczne, interpretacyjne), jakie uruchomiła wprowadzona w przestrzeń badawczą tej dyscypliny kategoria dyskursu.
W perspektywie dyskursu rozpatrywane są tu podstawowe pojęcia stylistyki: tekst, styl, podmiot i jego wybory strategii komunikacyjnych, style typowe (odmiany funkcjonalne i style gatunkowe) oraz style indywidualne, które, w nowym ujęciu, odkrywają swe niezauważane wcześniej wartości, a przed stylistyką otwierają nowe badawcze wyzwania.
W opracowaniu wątki teoretyczne splatają się z interpretacjami wybranych zagadnień (np. styl a płeć, stylistyczne aspekty dyskursu feministycznego, podmiotowy aspekt stylu, odbiorca jako współtwórca wypowiedzi) w kontekście zarówno konkretnych tekstów, jak i dyskursów współczesnej kultury.
Publikacja jest adresowana nie tylko do wąskiego grona stylistyków, badaczy i studentów kierunków filologicznych, ale do wszystkich, których zajmuje problematyka społecznej komunikacji.

Bożena Witosz – prof. dr hab., profesor zwyczajny w Uniwersytecie Śląskim, kierownik Zakładu Lingwistyki Tekstu i Dyskursu w Instytucie Języka Polskiego. Jej zainteresowania badawcze skupione są wokół tekstologii lingwistycznej, genologii, stylistyki oraz teorii literatury. Jest autorką monografii Cechy strukturalno-składniowe monologu wypowiedzianego (na przykładzie literatury polskiej) (1988), Opis w prozie narracyjnej na tle innych odmian deskrypcji (1997), Kobieta w literaturze. Tekstowe wizualizacje od fin de siècle’u do końca XX wieku (2001), Genologia lingwistyczna. Zarys problematyki(2005), Dyskurs i stylistyka (2009), współautorką pracy Style literatury (po roku 1956) (2003). Jest redaktorką serii „Język Artystyczny”, wchodzi w skład kolegium redakcyjnego roczników „Stylistyka” oraz „Tekst i Dyskurs/Text und Diskurs”. Pełni funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Stylistycznej przy Komitecie Językoznawstwa PAN.


WPROWADZENIE

Od ukazania się Stylistyki polskiej, dzieła Haliny Kurkowskiej i Stanisława Skorupki, mija blisko pół wieku. Ten długi okres przyniósł w badaniach językoznawczych, w których dzisiejsza stylistyka jest mocno zanurzona, wiele zmian. Lingwistyka poststrukturalistyczna wypracowała nowe koncepcje metodologiczne, określane coraz częściej mianem zwrotów: teoriotekstowego, komunikacyjnego (pragmatycznego), kognitywistycznego, a ostatnio — kulturowego. Współczesna metarefleksja koncentruje się wokół podstawowych dla nauki o języku zagadnieniach, prowadząc do zasadniczych przeformułowań, sięgających przedmiotu i zakresu badań lingwistycznych, postaw podmiotów badawczych, kompetencji poszczególnych subdyscyplin czy wreszcie określenia — w zaistniałej dziś sytuacji poznawczej i kulturowej — podstawowych kategorii pojęciowych. Czas ożywionych dyskusji, w których środowisko stylistyków od początku aktywnie uczestniczy, nie przyniósł jednak — jak zauważa we Wstępie do najnowszego wydania Stylistki polskiej Stanisław Gajda — kompendium stylistycznego, zakrojonego tak szeroko, jak dzieło poprzedników, które wychodziłoby naprzeciw złożonym wymaganiom współczesności.
Zrodziło się w tym czasie jednak wiele cennych i inspirujących pomysłów, opublikowano godne uwagi studia i monografie, które wzbogaciły naszą wiedzę o stylach i ich tekstowych wyznacznikach, a także — to wartość nie do przecenienia — o sposobach interpretacji zjawisk stylowych. Lektura tych prac uświadamia wagę i ogrom zmian, jakie dokonały się w obrębie paradygmatu stylistycznego w ciągu minionego półwiecza.
Prowadzone dziś interpretacje odsłaniają nieobjęte wcześniej stylistyczną refleksją rejony zagadnień, wzbogacają kategorię stylu o nowe parametry, umiejscawiają styl w nieuświadamianych dotąd kontekstach — zarówno teoretycznych, jak i obejmujących sferę użycia języka, przede wszystkim jednak manifestują, jak bardzo zmienił się sposób uprawiania refleksji stylistycznej w czasach, gdy kategorie: tekstu, dyskursu, stylu, kodu itp. stanowią wspólne instrumentarium wielu dziedzin humanistyki.
W sposób dość ekspansywny szukają miejsca we współczesnej stylistyce nowe pojęcia (np. gender, dyskurs); dobrze zadomowione, fundamentalne kategorie obrastają bogatszymi znaczeniami, by poprzestać tu choćby na wymienieniu stylu i wyboru — jego podstawowego wyznacznika; zagadnienia niegdyś ważne, potem długo spychane na obrzeża, zaczynają ponownie cieszyć się zainteresowaniem badaczy (np. styl indywidualny), a niektóre kategorie, w dobie strukturalizmu wręcz unieważniane, urastają do rangi pojęć podstawowych i niezbywalnych (myślę tu oczywiście o kategorii podmiotu i rzeczywistego bądź projektowanego odbiorcy).
Zmianę perspektywy badawczej wywołują nie tylko ruchy wewnątrz dyscypliny, ale też niezwykle dynamiczna rzeczywistość językowa i kulturowa, której złożoność współczesna stylistyka stara się ogarnąć i opisać, dostosowując do nowych zjawisk swoje możliwości eksplanacyjne. Świat norm, reguł i konwencji komunikowania się w zetknięciu z indywidualnymi predyspozycjami i aspiracjami uczestników dzisiejszej kultury podlega nieustannym zmianom, przyczyniając się jednocześnie do ciągłej mobilności interesującej nas dziedziny wiedzy — rozwijania horyzontów teoretycznych i wprowadzania do metajęzyka nowych kategorii stylistycznych oraz wzbogacania listy środków stylotwórczych o coraz to nowe elementy. Pytanie, jakie trzeba dziś postawić, dotyczy zarówno zdolności poznawczych stylistyki, jak i jej — w konfrontacji z rzeczywistością — atrakcyjności intelektualnej oraz skuteczności wypracowanego przez nią instrumentarium badawczego.
Jest więc dość powodów, by próbować spojrzeć na dokonania najnowszej stylistyki z szerszej perspektywy.
W książce, którą oddaję do rąk Czytelników, staram się sprostać — przynajmniej w części — takim zamierzeniom. Opracowanie to nie jest wprawdzie pomyślane jako ujęcie w sposób systematyczny i kompletny prezentujące aktualny stan dyscypliny (na syntezę przyjdzie, myślę, jeszcze poczekać), ale zabiegi scalające są w nim widoczne. Książka stanowić ma w dużym stopniu etap przygotowawczy, wstęp do syntetyzującego przedsięwzięcia. W moich rozważaniach przeplatają się różne wątki teoretyczne i metodologiczne, próbuję spoglądać na wiele kwestii z dystansu i szerszej perspektywy, nie chcę jednak w tej książce niczego podsumowywać, zamykać ani rozstrzygać. Całość pomyślanego projektu obliguje mnie do uwypuklenia problemu zmiany — w obszarze i sposobie podejścia do zjawisk stylowych — oraz do skoncentrowania się na obecnej sytuacji stylistyki w Polsce.

Moim zamierzeniem jest przede wszystkim zwrócenie uwagi na nowe aspekty badań stylistycznych, które w szczególny sposób oświetla kategoria dyskursu, rozważana w prezentowanym przeze mnie projekcie zarówno jako pojęcie teoretyczne, jak i określona metoda analizy zjawisk tekstowych.
Jestem przekonana, że otwarcie stylistyki, jakiego dziś doświadczamy, na inspiracje płynące ze zróżnicowanych dyscyplinowo i metodologicznie studiów nad dyskursem, w zasadniczy sposób przyczyniło się do zmiany jej aspiracji i perspektyw badawczych, a także do wzrastającej roli tej dyscypliny wśród innych nurtów współczesnego komunikacjonizmu.
Teoretyczno-metodologiczną refleksją, jak i próbą stylistycznej interpretacji zostanie tu objętych kilka wybranych zagadnień, które, w moim przekonaniu, zasługują na wnikliwsze rozpatrzenie. Będą to przede wszystkim: kulturowe uwarunkowania stylu (ich zasięg, sposób i siła oddziaływania), style typowe (odmiany/style funkcjonalne, style dyskursów, style gatunków mowy) — ich obecne konceptualizacje oraz tekstowe eksponenty, konsekwencje wprowadzenia do opisu stylistycznego kategorii pragmatycznych, ze szczególnym uwzględnieniem podmiotu wypowiedzi, projektowanego i rzeczywistego odbiorcy, relacji nadawczo-odbiorczych oraz wymiaru temporalnego i spacjalnego aktu komunikacji.
Zostaną także szerzej omówione relacje kategorii stylu i płci kulturowej, z uwzględnieniem możliwości aplikacji do stylistyki ustaleń krytyki feministycznej. Wśród podejmowanych wątków ważne miejsce znajdzie problematyka aksjologiczna — rejestr wartości oraz językowe sposoby wartościowania jako stylistyczne wyznaczniki dyskursu, gatunku czy konkretnego tekstu. Baczniejsza uwaga należy się, jak sądzę, problematyce  stylu indywidualnego, którą zamierzam rozważyć w kontekście przeobrażeń metodologicznych paradygmatu lingwistycznego, filozoficznych koncepcji ponowoczesnej podmiotowości, współczesnych koncepcji indywidualizmu, a także dyskutowanej dziś szczególnie intensywnie problematyki tożsamości.
Wreszcie, swoiste ukonkretnienie znajdą zagadnienia, które wniosła do stylistyki teoria tekstu, rozpatrywane tym razem z perspektywy, jaką dla analizy organizacji wewnętrznej przestrzeni tekstu otwiera kategoria dyskursu.
Zarysowane tu spojrzenie ma za zadanie uświadomić konieczność odejścia od tradycyjnej „stylistyki środków” i jej metod analizy atomizujących wypowiedź oraz zachęcić do podjęcia interpretacji, które traktują styl jako kategorię scalającą elementy strukturalne wypowiedzi z jej podmiotem, jego koncepcją świata i systemem wartości, a także z szeroko pojętym kontekstem: sytuacyjnym, tekstowym i kulturowym.
Stylistyka bowiem zajmuje się zarówno tym, co typowe, intersubiektywne, jak i tym, co ma charakter indywidualny i niepowtarzalny.
Rozważania teoretyczne wspierane będą interpretacjami tekstów lub ich fragmentów — zróżnicowanych ze względu na parametry gatunkowe, funkcjonalne, tematyczne i pragmatyczne, tekstów należących do różnych sfer komunikacji, powstałych w różnym kulturowym otoczeniu. Dobór materiału źródłowego ma charakter jedynie egzemplifikacyjny, dlatego też nie należy dopatrywać się w zbiorze wybranych przykładów jakiegoś scalającego zamysłu.
Pozostaje mi wyrazić nadzieję, że zarysowany tu stan współczesnej stylistki oraz przestrzeni stylistycznej interpretacji poprowadzi Czytelnika z jednej strony w rozległe obszary uprawianego dziś językoznawstwa, włączającego w granice poznania także wiedzę o kulturze, socjologię, psychologię oraz antropologię, z drugiej — zarysuje wspólne miejsca stylistyki lingwistycznej i literaturoznawczej.
Tytuł projektu zapowiada więc nie tyle próbę ukonstytuowania nowej subdyscypliny, ile pragnienie zwrócenia uwagi Czytelnika na zauważalną obecność śladów, jakie na paradygmacie najnowszej stylistyki odcisnęło wzrastające zainteresowanie dyskursem, a przede wszystkim uświadomienia tego, w jakim stopniu kategoria dyskursu zmieniła nasze myślenie o stylu.


SPIS TREŚCI :

Wprowadzenie

Rozdział pierwszy
Uzgodnienia teoretyczne

Domeny zainteresowań i metody badawcze współczesnej stylistyki     Miejsce stylistyki wśród innych studiów nad dyskursem
Styl — współczesne rozumienie
— Wybór jako podstawowa kategoria stylu
Stylistyka tekstu — stylistyka dyskursu
— Tekst i/a (?) dyskurs
— Stylistyka dyskursu — nowe preferencje badawcze

Rozdział drugi
Kontekstualizacja stylu. Nowe horyzonty i nowe kategorie analizy stylistycznej

Dyskursy kultury a styl
Sex, gender a styl
Podmiotowy aspekt stylu
— Podmiot i jego wcielenia. Przemodelowanie ram interpretacji
— Podmiot i jego tekstowe „ślady”
Odbiorca w przestrzeni dyskursu
— Odbiorca jako współtwórca
— Sposoby uobecniania odbiorcy w tekście
—— Interakcyjny wymiar dyskursu/tekstu z perspektywy stylistyki
—— Spotkanie twarzą w twarz — psychocielesny kontakt z rozmówcą
—— Obecność odbiorcy w tekstach aktualizujących model komunikacji pośredniej
—— Odbiorca w zasięgu oddziaływań perswazyjnych
Czas i przestrzeń w języku badawczym współczesnej stylistyki

Rozdział trzeci
Style typowe w kontekście badań nad dyskursem

Odmiany/style funkcjonalne/style komunikacyjne/dyskursy
— Zmiany perspektyw badawczych w charakterystyce stylów typowych
— Stylistyczne aspekty dyskursu feministycznego
Style gatunkowe
— Styl gatunku w przestrzeni międzystylowej i międzydyskursywnej
— Styl w relacji do pozostałych komponentów gatunku
—— Przykład ekfrazy

Rozdział czwarty
Style indywidualne wobec reguł dyskursu

Język osobniczy/idiolekt i/a (?) styl indywidualny/idiostyl
Styl autora — konteksty, problemy, zadania badawcze

Zakończenie

Bibliografia
— Teksty źródłowe
— Literatura cytowana

Nota bibliograficzna

Indeks osobowy

Streszcz. w jęz. ang. i ros.

 

Ze szczegółowym indeksem osobowym oraz streszczeniami w językach obcych
można zapoznać się na stronie Wydawcy

Koszyk  

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

Szukaj