Tagi

Śląsk historia Górny Śląsk prawo sztuka religia architektura kościół kultura Opole Polska zabytki polityka socjologia psychologia malarstwo Katowice muzeum policja pedagogika fotografia dzieje zarządzanie archeologia administracja ekonomia kobieta szkoła literatura średniowiecze język Niemcy miasto Żydzi budownictwo wojna prasa Wrocław media społeczeństwo edukacja Gliwice Racibórz starożytność językoznawstwo katalog wojsko Bytom etnologia marketing filozofia dziennikarstwo dzieci film wykopaliska parafia dziecko XIX w. etnografia geografia Rzym przyroda Europa kolekcja grafika rodzina wychowanie Cieszyn słownik ekologia Kraków Rosja komunikacja śmierć nauczyciel ksiądz rozwój Czechy wystawa Śląsk Cieszyński technika antyk semen medycyna Częstochowa przemysł biografia nauka muzyka Łódź urbanistyka terapia człowiek biblia plebiscyt liturgia Ukraina BEZPIECZEŃSTWO kresy ochrona sąd górnictwo reklama tradycja Grecja klasztor kult II RP badania teatr choroba Zaolzie literaturoznawstwo młodzież poezja ustrój teoria szkolnictwo pocztówki internet Judaica życie antropologia biznes wspomnienia proza krajobraz skarby proces folklor synagoga PRL Nysa kopalnia Poznań zakon region rzeźba kino turystyka etyka emigracja planowanie Warszawa telewizja niepełnosprawność Unia Europejska państwo Śląsk Opolski Bizancjum Bóg przestrzeń teologia miasta władza II wojna światowa zdrowie transport przestępstwo usługi radio dziedzictwo cystersi kulturoznawstwo oświata nauczanie dwór Sosnowiec wizerunek biskup kościoły przedsiębiorstwo rysunek pamięć Bielsko-Biała szlachta samorząd terytorialny samorząd praca las Litwa więzienie dydaktyka historia kultury matematyka przestępczość kultura łużycka obóz Opolszczyzna uczeń gwara logistyka sport naród finanse ciało informacja lwów fizyka gospodarka gender Konstytucja UE Rudy pałac prawosławie plastyka rozwój przestrzenny tożsamość Góra Św. Anny mechanika energetyka dyskurs demografia Zagłębie Dąbrowskie opieka katastrofa słowianie Księstwo Opolskie XIX wiek duchowieństwo środowisko filologia książka powstania śląskie wiara historia sztuki Białoruś archiwalia resocjalizacja pielgrzymka logika demokracja język niemiecki granica język polski Zabrze Kaszuby podróże legenda prawo karne reportaż cesarz powieść islam Monachium Świdnica technologia cenzura sztuka nieprofesjonalna hagiografia Pszczyna stara fotografia Chorzów farmacja ekonomika rewitalizacja Dominikanie Pomorze kulinaria studia miejskie reprint tekst Jan sentencje kryminalistyka łacina fotografia artystyczna Odra Prezydent kolej modernizm Żyd polszczyzna wolność artysta historiografia diecezja Galicja inzynieria Będzin dom stres atlas mapa gazeta Gombrowicz procesy Rej slawistyka integracja kartografia Polacy uniwersytet Wielkopolska Cesarstwo Rzymskie regionalizm okupacja handel hutnictwo geologia neolit USA zwierzęta zamek sanacja XX wiek energia sanktuarium protestantyzm powstania pomoc społeczna projekt metalurgia Francja Strzelce Opolskie służba rynek cesarstwo barok informatyka projektowanie narodowość Ameryka księga 1939 twórczość miłość gimnazjum wino szkice organizacja Rybnik myśli materiałoznawstwo inżynieria materiałowa granice mieszkańcy identyfikacja rzeka konserwacja wywiad prawo europejskie XX w. Siewierz inwestycje mediacja urbanizacja język angielski Anglia ludzie Hegel Krapkowice osadnictwo kara kryzys konsumpcja strategie flora III Rzesza muzealnictwo komunikowanie mniejszość Indie jedzenie zabytek terroryzm nazizm pożar szczęście antologia jubileusz powódź modelowanie konflikt fauna Gdańsk frazeologia konkurencyjność broń przemoc przedszkole Prusy Słowacja metodologia propaganda Izrael dramat księstwo apteka praktyka zachowanie Chorwacja W kronika Nietzsche ikona pracownik socjalny Włochy esej Wilno bank public relations firma album pisarz narkotyki Niemodlin pacjent chrześcijaństwo Ślązacy kicz katolicyzm leczenie Jasna Góra osobowość symbol Piłsudski leki monografia epoka brązu dyplomacja hermeneutyka pogrzeb lęk postępowanie administracyjne przesladowania Jura aksjologia Fabian Birkowski język rosyjski ryzyko wielokulturowość feminizm kompozytor Conrad humanizm pies Matejko przepisy ochrona środowiska podręcznik infrastruktura ROSYJSKI gmina socrealizm autyzm Romowie system grodziska medioznawstwo Japonia transformacja sacrum prawa człowieka klient kościół katolicki korupcja Kant Polonia dusza plan Księstwo Raciborskie święty Białoszewski osady Miłosz karne Habermas genetyka poradnik biologia interpretacje psychologia rozwojowa dokumenty fałszerstwo kodeks franciszkanie kształcenie rzecznik woda Łambinowice socjalizacja żegluga psychika Grodków rasa kapitał anglistyka wieś etniczność polski Ruda Śląska etymologia zwyczaje topografia ołtarz DNA migracja industrializacja komiks Hitler gotyk politologia Bydgoszcz lotnictwo historia literatury Mikołów autonomia papież pocztówka biblioteka hobby 1921 ikonografia zawód Gleiwitz złote mit wybory Hiszpania analiza leksyka powstanie śląskie święci wody AZP książę semantyka POLONISTYKA postępowanie pradzieje Wittgenstein ryby prawo cywilne 1914 jaskinia kolekcjonerstwo Wielka Brytania Chiny katedra więziennictwo endecja produkt Italia pamiętnik psychologia osobowości globalizacja kalendarz metropolia problematyka król Kujawy jezuici symbolika zamiast Lewin Brzeski aktywność prawoznawstwo II dowód sieć hydrotechnika studium Beuthen Przewodnik obszar chronionego krajobrazu krytyka literacka student literatura polska hitleryzm społeczność dzieciństwo Ewangelia ruch 1919 Tatarzy metafora koncepcje wznowienie postępowania architekt mitologia konflikty 1945 Szczepański konwencja obrzędy pedagog buddyzm mowy Huculszczyzna księga pamiątkowa patologia tkanina pragmatyzm Kapuściński Twardowski Bończyk frazeologizmy instytucje

Szukaj

Spectres of Shakespeare. Appropriations of Shakespeare In the Early English Gothic — Jacek Mydla

Spectres of Shakespeare. Appropriations of Shakespeare In the Early English Gothic — Jacek Mydla

[ DUCHY SZEKSPIRA SZEKSPIROWSKIE INSPIRACJE I ZAWŁASZCZENIA WE WCZESNYM GOTYKU ANGIELSKIM ]
Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego — Katowice 2009
Stron 326, przypisy, bibliografia, indeksy, twarda oprawa, format ok. 24,5 cm x 17 cm

Niski nakład !
Uwaga publikacja wydana w języku angielskim !


Więcej szczegółów


38,00 zł

1 dostępny

Ostatnie egzemplarze!

30 other products in the same category:

Z notatki wydawniczej :

Rozprawa Jacka Mydli podejmuje zagadnienie recepcji dzieł Williama Szekspira we wczesnym gotyku angielskim.
W kolejnych rozdziałach Autor szczegółowo omawia temat inspiracji szekspirowskich, które odnajduje w literaturze powstałej w latach 1764–1800. Mydla zaczyna od nakreślenia kontekstu historycznoliterackiego, który towarzyszył pojawieniu się gotyku w literaturze, by następnie przedstawić adaptacje i przetworzenia sztuk Szekspira oraz kwestię gotycyzacji poety (czyli przyswojenia jego dzieł przez zmieniające się kanony). W tym miejscu analizie zostały poddane fascynacje elementami nadprzyrodzonymi, które znalazły swoje odzwierciedlenie w sztukach Szekspira (m.in. na przykładzie Hamleta).
Sporo uwagi poświęcono także manifestom programowym Horacego Walpole’a i Ann Radcliffe, które w opinii literaturoznawców zapoczątkowały gotyk literacki. Autor przytacza również szereg przykładów zapożyczeń językowych, które określają zakres literackiego przywłaszczenia u wybranych autorów opisywanej epoki (motta, cytaty, aluzje słowne oraz imiona postaci). W dalszej części pracy Autor prezentuje te dzieła Szekspira, które w sposób szczególny ulegały procesowi zawłaszczenia. Definiując pojęcie gotyckości literackiej, omawia związki między gotykiem a tragedią Szekspirowską, odwołując się przy tym do wybranych przykładów. Na podstawie analizy Romea i Julii oraz Cymbelina opisane zostały związki między komedią i romansem Szekspirowskim oraz romansem gotyckim.
Monografia jest pozycją wyjątkową i w bardzo obszerny sposób prezentującą zjawisko ulegania gotycyzacji dzieł Szekspira.


Jacek Mydla – dr hab., adiunkt w Instytucie Kultur i Literatur Anglojęzycznych (Wydział Filologiczny UŚ), gdzie prowadzi zajęcia z historii literatury brytyjskiej oraz teorii literatury.
Jego zainteresowania i badania naukowe mają charakter zarówno historyczny, jak i teoretyczny i koncentrują się na wybranych zagadnieniach literaturoznawczych, np.: czas literacko przedstawiony; wpływy, zapożyczenia, intrtekstualność (szczególnie literackie „zawłaszczenia” twórczości Szekspira); groza literacka (wczesny i dziewiętnastowieczny „gotyk” w Anglii); teoria narracji (w tym zjawiska tajemnicy i suspensu). Autor ponad 30 artykułów oraz dwóch książek o charakterze monografii, które ukazały sie nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Śląskiego: The Dramatic Potential of Time in Shakespeare (Katowice 2002) oraz Spectres of Shakespeare. Appropriations of Shakespeare in the Early English Gothic(Katowice 2009). Współredagował wiele tomów zbiorowych opracowywanych w Instytucie, w tym: Mapping Literary Spaces: Memory, Place, Locality (Katowice 2009) i A Culture of Recycling / Recycling Culture (Peter Lang 2011).

Ze streszczenia w języku polskim :

Jacek Mydla

Duchy Szekspira
Szekspirowskie inspiracje i zawłaszczenia we wczesnym gotyku angielskim

S t r e s z c z e n i e

Rozprawa poświęcona jest zjawisku twórczej recepcji sztuk Williama Szekspira we wczesnym gotyku angielskim, lata 1764 — 1800. Wpływy Szekspirowskie oraz gesty literackiego zawłaszczenia widoczne zarówno w powieści, jak i dramacie gotyckim analizowane są na szerokim tle obecności poety w osiemnastowiecznej kulturze angielskiej.
Książka podzielona jest na pięć rozdziałów. W rozdziale wprowadzającym omawiane są kolejno konteksty historyczny i teoretyczny związane z gotykiem literackim. Sformułowany zostaje problem łączący się z tzw. szekspirowskim długiem, jaki przedstawiciele wczesnego gotyku literackiego zaciągnęli u tego poety. Omówiono metodologię zastosowaną do materiału historycznoliterackiego, będącego przedmiotem badań.
Treść rozdziału drugiego stanowi zjawisko obecności Szekspira w osiemnastym wieku.
Kolejno omawiane aspekty to: adaptacje i przetworzenia sztuk Szekspirowskich, sukcesywne wydania dzieł Szekspira i ponawiane wysiłki edytorskie z nimi związane, coraz intensywniejszy obieg twórczości poety w formie książkowej, zmieniające się krytyczne oceny dramaturgii Szekspirowskiej (jej stopniowe uniezależnienie od neoklasycystycznych wpływów francuskich), narodziny w drugiej połowie stulecia zjawiska idolatrii (które znalazło swoją kulminację w Jubileuszu Szekspirowskim, zorganizowanym w 1769 roku w Stratfordzie przez Davida Garricka), ideologiczne (partyjne i nacjonalistyczne) uwikłania Szekspira, wreszcie sposoby szeroko pojętej reprezentacji — zarówno twórcy, jak i dzieła, w formie scenicznej (z wyeksponowaną rolą i statusem aktora szekspirowskiego, w szczególności Davida Garricka, Philipa Kemble'a i Sary Siddons) oraz artystycznej (np. malarstwo inspirowane sztukami). W rozdziale drugim przewija się, jako swoista ilustracja zmieniającego się statusu Szekspira, wątek fałszerstwa dokonanego przez Williama Henry'ego Irelanda. Zdarzenie to i skandal w życiu kulturalnym Londynu końca osiemnastego wieku ukazane są w swoich wielorakich uwikłaniach.
W rozdziale trzecim omawiana jest gotycyzacja poety, czyli to, jak Szekspir przed pojawieniem się i po pojawieniu się pierwszych dzieł zaliczanych do gotyku literackiego został przyswojony przez zmieniające się kanony literackie, które utorowały drogę do gwałtownego rozwoju gotyku w ostatniej dekadzie osiemnastego stulecia.
W pierwszej części rozdziału mowa jest o fascynacji elementami nadprzyrodzonymi w sztukach Szekspira i funkcjach, jakie w tym aspekcie pełniły teatralne przedstawiania motywów nadprzyrodzonych w Hamlecie i innych sztukach. Gotyckość poety ukazana zostaje w odniesieniu do myśli krytycznej podkreślającej jego znaczenie i wypracowującej kluczowe dla nowej poetyki sposoby pojmowania takich pojęć, jak wzniosłość i geniusz poetycki. Kolejne pokolenia krytyków, poczynając już od Johna Drydena, a skończywszy na Nathanie Drake'u, wypracowują podłoże sprzyjające kształtowaniu się owej poetyki, gdzie siłą inspirującą oraz egzemplifikacją jest geniusz poetycki Szekspira. Towarzyszącą tym procesom praktykę poetycką omówiono na przykładzie poezji Williama Collinsa i Thomasa Graya z jej otwarciem się na wyobraźnię i świat nadprzyrodzony. W dalszych częściach rozdziału mowa jest o „manifestach”, czyli tekstach programowych autorów, którzy zapoczątkowali gotyk literacki, mianowicie Horacego Walpole'a i Ann Radcliffe. W dalszych partiach rozdziału omawia się różnego rodzaju językowe zapożyczenia z Szekspira jako „materiał dowodowy”, wskazujący na zjawisko oraz zakres literackiego przywłaszczenia; należą do nich: motto Szekspirowskie, cytat i słowna aluzja oraz zapożyczone imiona postaci. Rozdział czwarty przedstawia w sposób systematyczny paralele z wybranymi sztukami Szekspira, przede wszystkim tymi, które poddane były intensywnemu procesowi zawłaszczania. Szczególną uwagę poświęcono tragediom Szekspirowskim, które stanowiły niewątpliwą inspirację dla przedstawicieli gotyku. Na wstępie autor dokonuje próby zdefiniowania gotyckości literackiej.
Czyni to w odniesieniu do niedookreślonego statusu gatunkowego gotyku literackiego oraz do sposobów użycia słów „gotyk” i „gotycki” oraz w kontekście współczesnych sporów krytycznych wokół definicji gotyku.
Przyjmując, jako najbardziej uzasadnioną, definicję zorientowaną na indukcyjnie określone elementy fundujące gotyk literacki, proponuje się zwrócenie uwagi z jednej strony na denotacje pojęcia gotyckości, jakie pojawiły się w osiemnastym stuleciu, z drugiej zaś na konieczność dynamicznego podejścia do gotyku literackiego w uzupełnieniu strukturalnie zorientowanej definicji. Omawiając związki gotyku z tragedią Szekspirowska, ukazano, na wybranych przykładach, podobieństwa i różnice w potraktowaniu konstytutywnych wątków grozy oraz współczucia. Obydwa elementy rozpatrzono zarówno w ich aspekcie strukturalnym (konstruowanie grozy), jak i tematycznym. Groza i współczucie są bowiem uwikłane również w przesłanie dzieła i służą eksponowaniu jego aspektów dydaktycznych.
Wreszcie, na przykładzie dwóch sztuk: Romea i Julii oraz Cymbelina, omówiono związki między komedią i romansem Szekspirowskim i romansem gotyckim. Rozdział piąty przedstawia uwikłanie Szekspira oraz jego twórczości w fenomen przynależący do ostatniej dekady osiemnastego wieku, czyli dramat gotycki. Zjawisko to omawia się najpierw w odniesieniu do szerszego kontekstu, w tym do dyskusji wokół kondycji dramatu angielskiego z przełomu stuleci, jak i przemian wewnątrz teatru.
Szczególną uwagę poświecono ideom programowym wysuniętym przez Joannę Baillie. Twórczość i teoretyczne stanowisko Baillie analizowane są w kontekście uwikłania zarówno dramatu gotyckiego, jak i Szekspira w reformę czy często podnoszoną potrzebę odnowienia narodowej tradycji dramatu oraz trudności, jakie taki projekt napotykał.
W dalszej części autor porusza kwestię wykorzystania w teatrze elementów nadprzyrodzonych oraz przetworzeń, jakim Szekspirowskie wątki i zapożyczenia zostały poddane w wybranych sztukach zaliczanych do gotyku, w szczególności w sztuce Lewisa The Castle Spectre (Duch zamczyska). We wnioskach podkreślono, iż, z jednej strony wczesny gotyk literacki jest, jak na to wskazuje zgromadzony i omówiony materiał historycznoliteracki, naznaczony obecnością Szekspira, będąc poniekąd konsekwencją obecności poety w osiemnastym wieku.
Z drugiej strony wskazuje się na zasadnicze różnice pomiędzy tym, jak rozumiana jest szekspirowskość, w szczególności w odniesieniu do tragedii z elementami nadprzyrodzonymi, jak Hamlet czy Makbet.
Wskazane zostają sposoby rozumienia szekspirowskiego charakteru wczesnego gotyku angielskiego. Zarysowano możliwość odniesienia gotyckości do Szekspira (jak też do innych twórców i dzieł nie należących do klasyki gotyku literackiego) i to, że uprawniony jest anachronizm, który przy pewnym potraktowaniu czy przeformułowaniu pojęcia gotyckości pozwala mówiąc o tym, iż poeta pod wpływem jego recepcji przez twórców gotyku uległ gotycyzacji.

Słowa-klucze: William Szekspir (Shakespeare), kult Szekspira, recepcja (przywłaszczenie, przyswojenie), wpływ, gotyk literacki, powieść osiemnastowieczna, dramat osiemnastowieczny, teatr, aktor szekspirowski, groza, współczucie, zjawiska nadprzyrodzone.

CONTENTS

[TREŚĆ]

Abbreviations
Foreword

I. Introduction. "Scratching the Surface"

Shakespeare, bastardy, and the "Gothic spawn"
The problem, or: the Shakespearean debt
The method, or: the ways to scratch

II. Shakespeare's Presence in the Eighteenth Century

Adapting, editing, circulating
Criticism and idolatry
Politicisation and nationalisation
Representation and imitation

III. The Gothicisation of Shakespeare

Shakespeare and the fascination of the supernatural
Shakespeare's "Gothicness" from Dryden to Drake
The Gothic manifestos: Walpole and Radcliffe
The Shakespearean epigraph
Proper names and verbal borrowings

IV. Between Tragedy and Romance: Structures and Themes in Fiction

Genres and modes; towards a definition of the literary Gothic
Terror and pity
Romance: Gothic and Shakespearean

V. Stage Spectres

Gothic drama and Gothic theatre — the historical context
Staging the supernatural

Conclusion

Bibliography
— Primary sources
—— Literary Gothic
—— Shakespeare — original plays, adaptations, poems
—— Miscellanea
— Secondary sources

Name Index
Shakespeare Index

Streszczenie
Résumé