Tagi

Śląsk historia Górny Śląsk prawo sztuka religia kościół architektura kultura Opole zabytki polityka Polska socjologia psychologia malarstwo Katowice muzeum pedagogika policja fotografia zarządzanie dzieje literatura administracja ekonomia kobieta szkoła archeologia średniowiecze język Żydzi miasto budownictwo media wojna prasa Wrocław Niemcy społeczeństwo edukacja Gliwice starożytność Racibórz językoznawstwo katalog etnologia marketing Bytom filozofia dziennikarstwo dzieci wojsko parafia film wykopaliska dziecko XIX w. etnografia Rzym Europa kolekcja przyroda geografia Rosja komunikacja rodzina wychowanie Cieszyn słownik grafika ekologia Kraków Śląsk Cieszyński śmierć wystawa nauczyciel rozwój ksiądz nauka muzyka semen antyk przemysł biografia Częstochowa technika Czechy urbanistyka Łódź terapia klasztor człowiek biblia plebiscyt Ukraina kresy górnictwo ochrona reklama medycyna liturgia tradycja Grecja internet BEZPIECZEŃSTWO kult II RP literaturoznawstwo badania młodzież teatr pocztówki choroba Judaica Zaolzie sąd poezja ustrój teoria szkolnictwo biznes region skarby kino wspomnienia turystyka etyka synagoga planowanie antropologia proza krajobraz proces folklor rzeźba Nysa PRL Poznań kopalnia życie zakon przestępstwo usługi Unia Europejska emigracja dziedzictwo telewizja niepełnosprawność teologia państwo Śląsk Opolski Bóg Bizancjum przestrzeń zdrowie radio władza Warszawa szlachta nauczanie samorząd las rysunek kulturoznawstwo oświata kościoły Bielsko-Biała Sosnowiec dwór wizerunek II wojna światowa biskup przedsiębiorstwo miasta samorząd terytorialny praca pamięć cystersi transport więzienie prawosławie dydaktyka tożsamość przestępczość Litwa uczeń finanse historia kultury matematyka informacja fizyka obóz Opolszczyzna plastyka logistyka gwara UE sport naród Rudy ciało lwów pałac rozwój przestrzenny gender Konstytucja kultura łużycka hagiografia cenzura energetyka opieka ekonomika Księstwo Opolskie rewitalizacja filologia historia sztuki książka demografia reportaż dyskurs słowianie katastrofa pielgrzymka sztuka nieprofesjonalna Pszczyna Chorzów Zabrze duchowieństwo środowisko język niemiecki wiara Białoruś cesarz archiwalia resocjalizacja logika technologia demokracja Zagłębie Dąbrowskie stara fotografia Kaszuby podróże gospodarka język polski prawo karne legenda Góra Św. Anny powieść islam mechanika Monachium Świdnica Francja rynek barok sentencje Prezydent Strzelce Opolskie kryminalistyka narodowość księga wolność Dominikanie Pomorze studia miejskie reprint kulinaria neolit inzynieria procesy stres gazeta zamek slawistyka integracja łacina kolej regionalizm Wielkopolska kartografia polszczyzna modernizm Żyd Cesarstwo Rzymskie diecezja historiografia Galicja hutnictwo USA dom geologia atlas sanacja mapa powstania śląskie Gombrowicz sanktuarium protestantyzm Rej energia pomoc społeczna Polacy uniwersytet cesarstwo metalurgia handel Ameryka służba fotografia artystyczna informatyka projektowanie twórczość miłość 1939 artysta XX wiek Jan tekst projekt Będzin dramat Chorwacja konserwacja mieszkańcy apteka materiałoznawstwo inżynieria materiałowa identyfikacja Nietzsche kronika muzealnictwo Włochy farmacja inwestycje komunikowanie bank Wilno firma język angielski wino nazizm szkice Rybnik kara kryzys granice strategie prawo europejskie XX w. mediacja powstania III Rzesza urbanizacja XIX wiek szczęście Anglia antologia okupacja zachowanie ludzie Hegel Krapkowice pożar konflikt osadnictwo powódź frazeologia konsumpcja modelowanie flora konkurencyjność propaganda Izrael mniejszość księstwo metodologia jedzenie zabytek Indie praktyka ikona jubileusz pracownik socjalny esej Odra W zwierzęta Siewierz gimnazjum fauna Gdańsk organizacja przemoc przedszkole public relations Prusy myśli Słowacja pogrzeb postępowanie Wittgenstein dyplomacja hermeneutyka ryby prawo cywilne 1914 wielokulturowość kompozytor więziennictwo Jura produkt przepisy psychologia rozwojowa Wielka Brytania Chiny język rosyjski pamiętnik ryzyko rzecznik ochrona środowiska metropolia problematyka król system kalendarz Niemodlin ROSYJSKI pisarz narkotyki pacjent transformacja chrześcijaństwo kicz Ruda Śląska katolicyzm klient komiks Księstwo Raciborskie Hitler osobowość Polonia dusza monografia karne symbol lęk plan poradnik Mikołów ikonografia Fabian Birkowski zawód aksjologia hobby Gleiwitz kształcenie feminizm Conrad humanizm wybory psychika woda kodeks anglistyka infrastruktura pradzieje AZP zwyczaje socrealizm Romowie terroryzm kolekcjonerstwo Japonia gotyk kapitał politologia jaskinia kościół katolicki historia literatury korupcja Kant topografia sacrum DNA granica migracja psychologia osobowości autonomia papież Miłosz Habermas święty Bydgoszcz biblioteka Białoszewski mit genetyka broń interpretacje dokumenty fałszerstwo wody analiza leksyka biologia semantyka złote POLONISTYKA franciszkanie książę Łambinowice Piłsudski epoka brązu wieś etniczność polski postępowanie administracyjne Grodków rasa rzeka ołtarz socjalizacja przesladowania katedra etymologia globalizacja industrializacja Matejko lotnictwo endecja Italia podręcznik gmina pocztówka autyzm Ślązacy album Jasna Góra Hiszpania grodziska medioznawstwo powstanie śląskie święci prawa człowieka akwaforta mieszkalnictwo patologia linoryt Kapuściński mowy Normanowie Olkusz konflikty 1945 Szczepański czasopisma Księstwo Cieszyńskie frazeologizmy Słowacki obraz biogram praca socjalna dziennikarz Śląski architektura drewniana Ślązaczka okultyzm wysiedlenia Potocki instytucje przeszłość odpowiedzialność rzemiosło nowy jork Żywiec kapituła arcydzieła ewangelicy powstanie kardynał zbrodnia informacja publiczna erotyka zabory metafizyka kodeks postępowania administracy militaria podróż ADHD duszpasterstwo Piastowie produkcja chór Habsburgowie Lewin Brzeski prawoznawstwo gotowanie jezuici kreatywność

Szukaj

Fitosocjologiczne uwarunkowania ochrony przyrody Beskidu Śląskiego (Karpaty Zachodnie) - ZBIGNIEW WILCZEK

Fitosocjologiczne uwarunkowania ochrony przyrody Beskidu Śląskiego (Karpaty Zachodnie) - ZBIGNIEW WILCZEK

wyd. Katowice 2006, stron 223 + liczne wklejki (mapy, tab. rozkł., fot.); barwne wkl. fot. na końcu książki druk. na papierze kred.; bibl., wkl., fot., mapy, tab., summ., Zsfg., oprawa miękka foliowana, format ok. 16,5 x 23,5 cm

Nakład tylko: 200 + 50 egz. !

Więcej szczegółów


40,00 zł

1 dostępny

Ostatnie egzemplarze!

30 other products in the same category:

Customers who bought this product also bought:

UNIKATOWA MONOGRAFIA Z DZIEDZINY FITOSOCJOLOGII

POWINNA ZAINTERESOWAĆ NIE TYLKO BOTANIKÓW,
ALE TAKŻE EKOLOGÓW I MIŁOŚNIKÓW PRZYRODY,
A MAPY BESKIDU ŚLĄSKIEGO Z ZAZNACZONYMI
ISTNIEJĄCYMI REZERWATAMI PRZYRODY I PROJEKTOWANYMI,
ORAZ PROPOZYCJAMI REZERWATÓW I UŻYTKÓW EKOLOGICZNYCH
CAŁOŚCIOWO UZUPEŁNIONE O 74 PIĘKNE BARWNE FOTOGRAFIE
DRUKOWANE NA PAPIERZE KREDOWYM
ZAPEWNE ZACHĘCĄ LICZNYCH TURYSTÓW DO ODWIEDZENIA
TYCH PIĘKNYCH REJONÓW BESKIDU ŚLĄSKIEGO !

Z notatki wydawniczej :

Słowa kluczowe: Karpaty, Beskid Śląski, zbiorowiska leśne, zbiorowiska nieleśne, ochrona przyrody, chronione gatunki roślin, gatunki charyzmatyczne, rezerwaty przyrody, użytki ekologiczne, „Natura 2000”

Beskid Śląski jest obszarem bardzo cennym i znaczącym pod względem przyrodniczym. Pochodzące z tego terenu i opisane naturalne i półnaturalne zbiorowiska roślinne (w liczbie 36) stanowią ostoję chronionych gatunków roślin. Spośród tych gatunków na podstawie metod geobotanicznych wytypowano gatunki charyzmatyczne istotne z punktu widzenia społecznych aspektów i promocji ochrony przyrody.

Z uwagi na przynależność Beskidu Śląskiego do północnej i zachodniej części Karpat ochrona roślinności tego terenu ma znaczenie nie tylko dla Polski, lecz także Europy. Beskid Śląski został uznany za potencjalny obszar europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000".


WSTĘP [fragmenty] :

Beskid Śląski stanowiący najbardziej na północny zachód wysuniętą część Karpat, znajduje się w pobliżu wielkich aglomeracji miejskich. Pełni ważną funkcję zaplecza turystycznego dla mieszkańców Górnego Śląska,
będąc zarazem najintensywniej zagospodarowanym turystycznie obszarem polskich Karpat.

Specyficzną cechą ruchu turystycznego w obrębie Beskidu Śląskiego jest nakładanie się dwóch form wypoczynku — weekendowego oraz sezonowego o stałym, wysokim natężeniu w ciągu całego roku.

Czynnikiem sprzyjającym masowości tego zjawiska na opisywanym obszarze jest przede wszystkim naturalna atrakcyjność środowiska przyrodniczego gór.

Z turystyką o charakterze masowym związane jest intensywne użytkowanie, penetracja środowiska przez turystów oraz jego prze­ciążenie zanieczyszczeniami, a także zwiększenie zapotrzebowania na za­soby przyrodnicze. Masowy ruch turystyczny, nasycenie krajobrazu obiektami i urządzeniami turystycznymi oraz pogarszająca się jakość środowiska mogą doprowadzić do przekroczenia granicy socjo-psychologicznej u osób zamieszkujących, a także odwiedzających ten teren.

Aby temu zapobiec, konieczne jest właściwe gospodarowanie terenem Beskidu Śląskiego, u podstaw którego powinno się znaleźć szczegółowe rozpoznanie i ochrona środowiska przyrodniczego. Zachowanie piękna przyrody Beskidu Śląskiego tak ważne z punktu widzenia jakości życia człowieka, turystyki i edukacji od dawna było celem działania naukowców i władz administracyjnych, a także, począwszy od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, pozarządowych organizacji ekologicznych. Wyrazem tej działalności są różnorodne formy ochrony przyrody wprowadzone na terenie Beskidu Śląskiego, które jednak nie zabezpieczają w pełni jego wartości przyrodniczych, podobnie jak to ma miejsce w przypadku przeważającej części polskich Karpat.

W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie przyrodą, potęgowane powszechnie prowadzoną w szkołach edukacją ekologiczną mającą za zadanie kształtowanie właściwych postaw człowieka wobec przyrody przez poznanie zróżnicowania świata roślin i zwierząt oraz bezpośredni kontakt z przyrodą.

Pod kątem tego zapotrzebowania opracowano i wytyczono w terenie przyrodnicze ścieżki dydaktyczne ułatwiające zapoznanie z walorami przyrody Beskidu Śląskiego.

Aby w pełni były realizowane, uwzględnione w Ustawie o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 roku, zadania, do których między innymi należy zachowanie siedlisk roślin objętych ochroną i zagrożonych wyginięciem oraz ochrona walorów krajobrazowych, konieczne jest rozpoznanie różnorodno­ści cennych pod względem przyrodniczym zbiorowisk roślinnych. Zbioro­wiska roślinne Beskidu Śląskiego należą do najsłabiej poznanych w polskich Karpatach. Wprawdzie prowadzono tu pionierskie prace z zakresu fitosocjologii, ale ze względu na słabe wówczas rozpoznanie zróż­nicowania zbiorowisk roślinnych, nie uwzględniały one wielu opisanych później zespołów. W przypadku zbiorowisk półnaturalnych z powodu zanie­chania dotychczasowych tradycyjnych zasad gospodarowania wyniki ówcze­snych badań zatraciły swą aktualność.

Badania fitosocjologiczne na terenie Beskidu Śląskiego zintensyfikowa­no po utworzeniu Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Zainicjowano wtedy prace nad rozpoznaniem zbiorowisk segetalnych oraz scharakteryzowano pod względem fitosocjologicznym lasy Beskidu Śląskiego. Badania szaty roślinnej rezerwatów Beskidu Śląskiego, ze szczególnym uwzględnieniem roślin leczniczych stanowiły też obiekt zainteresowania botaników związa­nych z Wydziałem Farmacji Śląskiej Akademii Medycznej. Słabe rozpoznanie roślinności Beskidu Śląskiego było podstawową przyczyną, że teren ten nie znalazł się na rządowej liście 184 proponowa­nych specjalnych obszarów ochrony siedlisk do europejskiej sieci ekologicz­nej „Natura 2000", którą w maju 2004 roku polski Minister Środowiska w uzgodnieniu z całym Rządem Rzeczypospolitej przesłał Komisji Europej­skiej.

Teren ten został jednak uwzględniony w propozycji optymalnej sieci Natura 2000 (Shadow List), przygotowanej przez pozarządowe organizacje ekologiczne.

Przedmiotem niniejszego opracowania są naturalne i półnaturalne zbiorowiska roślinne, cenne pod względem przyrodniczym ze względu na wy­stępowanie gatunków roślin podlegających ochronie prawnej. Celem prze­prowadzonych badań było:

a) rozpoznanie naturalnych i półnaturalnych zbiorowisk roślinnych Beskidu Śląskiego będących ostoją chronionych gatunków roślin,
b) udokumentowanie aktualnego stanu zbiorowisk półnaturalnych (głównie łąk i pastwisk), które na skutek zaniechania użytkowania podlegają znacznym przemianom,
c) wytypowanie metodami geobotanicznymi gatunków charyzmatycznych istotnych z punktu widzenia społecznych potrzeb promocji ochrony przyrody,
d) charakterystyka fitosocjologiczna zbiorowisk roślinnych występujących na obszarze istniejących i projektowanych rezerwatów przyrody Beskidu Śląskiego,
e) rozpoznanie aktualnego zakresu ochrony cennych przyrodniczo zbiorowisk roślinnych w rezerwatach przyrody,
f) propozycje utworzenia nowych form ochrony przyrody w celu pełniejszego zabezpieczenia zasobów genowych oraz roślinności tego regionu,
g) określenie znaczenia istniejących i projektowanych rezerwatów przyrody w ochronie przyrody polskich Karpat,
h) identyfikacja typów siedlisk o znaczeniu europejskim, wymagających ochrony w formie wyznaczenia obszaru „Natura 2000".

Przeprowadzone badania w znacznej mierze zostały zainspirowane opracowaniem Program rezerwatowej ochrony przyrody i krajobrazu polskich Karpat na tle aktualnej sieci obszarów chronionych (Denisiuk 1993), w któ­rym za podstawę racjonalnej sieci obszarów chronionych uznano rozpozna­nie różnorodności zbiorowisk roślinnych oraz gatunków roślin podlegających ochronie prawnej. Wstępne wyniki badań prezentowano na konferencjach naukowych [...] oraz na wykładach, a także w przygotowanym na zamówienie artykule w czasopiśmie „Problemy Ekologii".

Niniejsza praca jest podsumowaniem ponaddwudziestoletnich badań autora dotyczących roślinności oraz jego działań na rzecz ochrony przyro­dy Beskidu Śląskiego ...

 

1. CHARAKTERYSTYKA TERENU BADAŃ

1.1 Położenie i rzeźba

Beskid Śląski tworzy jedną z najbardziej zwartych grup górskich, poło­żoną na zachodnim krańcu Karpat fliszowych.

Rozpościera się w granicach Polski na obszarze 561 km2, tworząc blok o wymiarach 30 x 24 km pomiędzy doliną Olzy na zachodzie, doliną Soły, Kotliną Żywiecką i Bramą Wilkowicką na wschodzie i opada na północ wysokim (ok. 500 m) progiem ku Pogórzu Śląskiemu. W stosunku do innych części Beskidów, które mają układ pasmowy zgodny z przebiegiem fałdów i siodeł, Beskid Śląski wyróżnia się występowaniem dwóch ramion o kierunku południkowym, poprzecznym do struktur geologicznych, rozdzielonych doliną Wisły i połączonych ze sobą równoleżnikowo pasmem na dziale wód Olzy i Wisły.

Wschodnie ramię — Pasmo Baraniej Góry, jest znacznie wyższe i silnie rozczłonkowane na ramiona boczne.

Od Baraniej Góry (1220 m n.p.m.) ciągnie się ono w kierunku północnym do Malinowskiej Skały (1152 m), gdzie dzieli się na krótszą prawą odnogę z kulminacją Skrzycznego (1257 m) i dłuższą lewą, esowato skierowaną ku północy do mniej więcej równoleżnikowego pasma Klimczoka (1117 m), na którym kończą się góry. Odgałęziające się w szczycie Karolówki (931 m), na południe od Baraniej Góry w kierunku zachodnim, a następnie północnym, wododziałowe pasmo między dorzeczem Wisły i Olzy (dopływu Odry) nazwano pasmem Czantorii (995 m) od nazwy szczytu stanowiącego jego północne zakończenie i zarazem kulminację (ryc. 1).

Beskid Śląski charakteryzuje się licznymi wychodniami skalnymi oraz jaskiniami osuwiskowymi. Do najbardziej znanych należą wychodnie skalne na Malinowskiej Skale, Kościelcu, Muronce i Kiczorach oraz największa w Beskidach jaskinia na Trzech Kopcach.

Większość skałek Beskidu Śląskiego znajduje się w obrębie najwyższych wyniesień. W partiach przygrzbietowych pospolite są ściany o nieregularnym przebie­gu. Najdłuższa z nich o długości około 1 km ciągnie się wzdłuż wschodniego grzbietu Czerwienieckiej Grapy. Licznie występują również ambony pojedyncze lub ułożone w rzędach. Prawie wszystkim skałkom towarzyszą mniejsze progi i nieregularne występy, a także pojedyncze bloki i niekiedy blokowiska w typie gołoborzy. Za południową gra­nicę Beskidu Śląskiego na wododziałowym grzbiecie gór przyjmuje się Przełęcz Zwardońską (ok. 690 m n.p.m.) oraz dolinę Skaliczanki na zachód i dolinę Rostoki (dopływu Soły) na wschód, zaliczając do Beskidu Śląskie­go południkowy grzbiet od Sołowego Wierchu (848 m) koło Zwardonia przez Ochodzitą (894 m) w Koniakowie oraz Tyniok (891 m) do zwornikowej Karolówki (Kondracki 1994).

Starkel (1983) tę południową część, będącą obszarem wododziałowym pomiędzy Wisłą, Odrą i Dunajem, wyłącza z Beskidu Śląskiego i ze wzglę­du na podgórski charakter rzeźby zalicza do Bramy Koniakowskiej, wcho­dzącej w skład Obniżenia Jabłonkowskiego.

Pod względem administracyjnym Beskid Śląski jest położony w południo­wej części województwa śląskiego, w gminach: powiatu bielskiego — Bielsko-Biała, Jaworze, Wilkowice, Szczyrk, Buczkowice, oraz powiatu cieszyńskiego — Ustroń, Wisła, Brenna, Istebna i powiatu żywieckiego — Lipowa, Radziechowy-Wieprz, Węgierska Górka, Milówka.

Według regionalizacji fizycznogeograficznej, Beskid Śląski został zaklasyfikowany następująco:

prowincja 51/52: Karpaty i Podkarpacie
podprowincja 513: Zewnętrzne Karpaty Zachodnie
makroregion 513.4/5: Beskidy Zachodnie
mezoregion 513.45: Beskid Śląski

Pod względem geobotanicznego podziału Polski według Pawłowskiego (1977a) Beskid Śląski należy do:
prowincji: Górskiej, Środkowoeuropejskiej
podprowincji: Karpackiej
działu D: Karpaty Zachodnie
okręgu C: Beskidy
podokręgu C1: Śląsko-Babiogórskiego

Pod względem geobotanicznego podziału Polski według Matuszkiewicza J.M. (1993) klasyfikacja Beskidu Śląskiego przedstawia się następująco:
prowincja: Karpacka
H. Dział Zachodniokarpacki
H.1. Kraina Karpat Zachodnich
H.1.a.5. Okręg Beskidzki Żywiecki
Podokręg a: Beskidu Śląskiego

Jeśli się weźmie pod uwagę typ rzeźby, to Beskid Śląski należy do gór średnich. Odznacza się stromymi stokami (>20°) o wysokości wzniesień 800 — 1257 m n.p.m., pokrytych gruzowymi utworami. Rzeźbę Beskidu Śląskiego cechuje południowy, łagodny upad warstw skalnych oraz bardziej zróżnicowany petrograficznie wybieg tych warstw od północy, co ułatwia procesy erozji i wietrzenia. Doliny (Leśnej, Malinowskiego Potoku, Twardorzeczki, Przybędzy) rozcinające Beskid Śląski mają wyraźną asymetrię zboczy oraz bocznych rozcięć. Zbocza wystawio­ne na północ są strome i bardzo rzadko rozcięte, natomiast zbocza wysta­wione na południe są znacznie łagodniejsze, długie i gęsto rozcięte przez boczne doliny. Asymetria ta jest związana z nachyleniem, czyli upadem warstw, ponieważ zbocza, na których wychodzą czoła warstw, są strome i odwrotnie — zbocza zgodne z upadem warstw są łagodne. Obszar Beskidu Śląskiego charakteryzuje się rozległymi formami grzbieto­wymi o licznych spłaszczeniach, kontrastujących z dominującymi w rzeźbie stoków wielkimi osuwiskami i zerwami skalnymi, zwłaszcza w lejach źró­dłowych.

Beskid Śląski, który wypiętrzył się z morza na przełomie oligocenu i miocenu w trzeciorzędzie, od razu był niszczony przez procesy denudacyjne i erozję rzek. Ten długotrwały proces doprowadził do wytworzenia w dolnym miocenie najstarszej powierzchni zrównania — poziomu beskidzkiego. Poziom ten przebiega na wysokości 1000 — 1200 m n.p.m. pomiędzy Baranią Górą a Skrzycznem i widoczny jest jako rozległa, wyrównana powierzchnia wierzchowinowa. Z górnego miocenu pochodzi kolejna powierzchnia zrów­nania — poziom śródgórski wznoszący się 250 — 400 m ponad dna współcze­snych dolin. Występuje w postaci szerokich zrównań grzbietowych lub wzniesień na wysokościach 800 — 900 m n.p.m. w południowej części i 750 — 780 m n.p.m. w północnej części Beskidu Śląskiego. Wypiętrzenie Beskidu Śląskiego w dolnym pliocenie spowodowało wcięcie dolin rzecznych o 120 — 200 m głębiej i odmłodzenie rzeźby. Później nastąpił kolejny okres intensywnego niszczenia rzeźby, czego efektem było utworzenie kolejnej powierzchni zrównania — poziomu podgórskiego. Jest on zachowany na wysokości : 500 — 550 m n.p.m. u podnóży Beskidu, 560 — 650 m n.p.m. w dolinie Wisły oraz 620 — 680 m n.p.m. w głębi Beskidów. Ostatnie wypiętrzenie Beskidu Śląskiego dokonało się w górnym pliocenie w kilku etapach, zaznaczonych występowaniem teras erozyjnych na stokach i doprowadziło do uformowania dolin rzecznych w dzisiejszej niemal postaci.

Pewna ich modyfikacja do obecnego stanu miała miejsce w okresach zlodowaceń i interglacjałów.

 

TREŚĆ :

Wstęp

1. Charakterystyka terenu badań
1.1. Położenie i rzeźba   
1.2. Geologia
1.3. Gleby
1.4. Stosunki wodne
1.5. Klimat
1.6. Przemiany środowiska przyrodniczego

2. Zagadnienia historyczne i metodyczne
2.1. Historia ochrony przyrody Beskidu Śląskiego
2.2. Metody badań

3. Charakterystyka zbiorowisk roślinnych Beskidu Śląskiego
3.1. Naturalne i półnaturalne zbiorowiska nieleśne
3.1.1. Systematyka wyróżnionych zbiorowisk nieleśnych
3.1.2. Charakterystyka zbiorowisk nieleśnych
3.1.2.1. Zbiorowiska siedlisk naskalnych (klasa Asplenietea trichomanis)
3.1.2.2. Zbiorowiska porębowe, źródliskowe i szuwarowe (klasa: Epilobietea angustifolii, Montio-Cardaminetea, Phragmitetea)
3.1.2.3. Łąki i pastwiska (klasa Molinio-Arrhenatheretea)
3.1.2.4. Torfowiska (klasa: Scheuchzerio-Caricetea nigrae, Oxycocco-Sphagnetea)
3.1.2.5. Murawy górskie (klasa Nardo-Callunetea)
3.1.2.6. Zbiorowiska ziołoroślowe i borówczyska czernicowe (klasa: Betulo-Adenostyletea, Vaccinio-Piceetea)
3.2. Naturalne zbiorowiska leśne
3.2.1. Systematyka wyróżnionych zbiorowisk leśnych
3.2.2. Charakterystyka zbiorowisk leśnych
3.2.2.1. Bory świerkowe i mieszane (klasa Vaccinio-Piceetea)
3.2.2.2. Lasy liściaste (klasa Querco-Fagetea)

4. Gatunki charyzmatyczne w zbiorowiskach roślinnych Beskidu Śląskiego
4.1. Gatunki chronione naturalnych i półnaturalnych zbiorowisk roślin­nych jako potencjalne gatunki charyzmatyczne Beskidu Śląskiego
4.2. Analiza występowania gatunków medialnych w zbiorowiskach roślinnych Beskidu Śląskiego pod kątem wyznaczenia gatunków charyzmatycznych

5. Fitosocjologiczna charakterystyka rezerwatów przyrody
5.1. Rezerwaty istniejące
5.2. Rezerwaty projektowane

6. Aktualny stan ochrony zbiorowisk roślinnych Beskidu Śląskiego w istniejących i projektowanych rezerwatach przyrody

7. Proponowane formy ochrony przyrody Beskidu Śląskiego
7.1. Użytki ekologiczne
7.2. Rezerwaty przyrody

8. Znaczenie przeprowadzonych badań dla ochrony roślinności polskich Karpat i Europy
8.1. Znaczenie istniejących, projektowanych i proponowanych form ochrony przyrody Beskidu Śląskiego w ochronie roślinności polskich Karpat
8.2. Siedliska przyrodnicze o znaczeniu europejskim wymagające ochrony w formie wyznaczenia obszaru „Natura 2000"

9. Podsumowanie wyników badań i wnioski

Literatura   

Summary   
Zusammenfassung


Uwaga : wszystkie 74 barwne fotografie na wklejkach oraz mapy
posiadają podpisy zarówno w języku polskim jak i w jęz. angielskim

Koszyk  

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

Szukaj